บทนำ

ความรักเหมือนโรคา บันดาลตาให้มืดมน

ไม่ยินและไม่ยล อุปสรรคใดใด

ความรักเหมือนโคถึก กำลังคึกผิขังไว้

ก็โลดออกจากคอกไป บ ยอมอยู่ ณ ที่ขัง

ถึงหากจะผูกไว้ ก็ดึงไปด้วยกำลัง

ยิ่งห้ามก็ยิ่งคลั่ง บ หวนคิดถึงเจ็บกาย

มัทนา มาจากศัพท์ มทน แปลว่า ความลุ่มหลงหรือความรัก

มัทนะพาธา มีความหมาย ความเจ็บปวดและความเดือนร้อนเพราะความรัก

จุดประสงค์เพื่อชี้ให้เห็นโทษของความรัก

ความเป็นมา

มัทนะพาธาเป็นพระราชนิพนธ์เรื่องเอกของพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับการยกย่องจากวรรณคดีสโมสรให้เป็นหนังสือที่แต่งดี ใช้ฉันท์เป็นบทละครพูดซึ่งแปลกและแต่งได้ยาก เป็นเรื่ิองที่มีตัวละครและฉากสอดคล้องกัน วัฒนธรรมภารตะโบราณและเข้ากับเนื้อเรื่องได้ดี

ลักษณะการแต่ง

เรื่องมัทนะพาธาใช้คำประพันธ์หลายชนิดแต่เน้นแต่งด้วยฉันท์ บางตอนใช้กาพย์ยานี กาพย์ฉบังหรือกาพย์สุรางคนางค์ และมีบทเจรจาร้อยแก้วในส่วนของตัวละครที่ไม่สำคัญ ทำให้มีลีลาภาษาที่หลากหลาย ตอนใดดำเนินเรื่องรวดเร็วก็ใช้ร้อยแก้ว ตอนใดต้องการจังหวะเสียงและความคล้องจองก็ใช้กาพย์ และตอนใดที่เน้นอารมณ์มากก็มักใช้ฉันท์ เช่น ตอนที่สุเทษณ์ตัดพ้อและมัทนาเจรจาตอบใช้วสันตดิลก แสดงจังหวะรวดเร็วของถ้อยคำเสริมให้คารมโต้ตอบกันมีลีลาฉับไวและทันกัน

สุเทษณ์ รักจริงมีจริงฤก็ไฉน อรไทบ่แจ้งการ

มัทนา รักจริงมีจริงก็สุระชาญ ชยะโปรดสถานใด

สเทษณ์ พี่รักและหวังวธุจะรัก และบทอดบทิ้งไป

มัทนา พระรักสมัครณพระหทัย ฤจะทอกจะทิ้งเสีย?

สุเทษณ์ ความรักละเหี่ยอุระระทด เพราะมิอาจจะคลอเคลีย

มัทนา ความรักระทดอุระละเหี่ย ฤจะหายเพราะเคลียคลอ

สุเทษณ์ โอ้โ๋อ๋กระไรนะมะทะนา บมิตอบพะจีพอ?

มัทนา โอ้โอ๋กระไรอะมระง้อ มะทะนามิพอดี

เรื่องย่อ

มัทนะพาธาเป็นเรื่องสมมุติว่าเกิดในอินเดียโบราณ เนื้อเรื่องกล่าวถึงเหตุการณ์บนสวรรค์ เทพบุตรสุเทษณ์หลงรักเทพธิดามัทนา แต่นางไม่ปลงใจด้วย สุเทษณ์จึงขอให้วิทยาธรมายาวินใช้เวทมนตร์สะกดเรียกนางมา มัทนาเจรจาตอบสุเทษณ์อย่างคนไม่รู้สึกตัว สุเทษณ์จึงไม่โปรด เมื่อขอให้มายาวินคลายมนตร์ มัทนาก็รู้สึกตัวและตอบปฏิเสธสุเทษณ์ สุเทษณ์โกรธ จึงสาปให้เธอจุติไปเกิดบนโลกมนุษย์ มัทนาขอไปเกิดเป็นดอกกุหลาบ สุเทษณ์กำหนดว่า ให้ดอกกุหลาบดอกนั้นกลายเป็นมนุษย์เฉพาะวันเพ็ญเพียงวันและคืนเดียว ต่อเมื่อมีความรักจึงจะพ้นสภาพจากเป็นดอกไม้ และหากเป็นความทุกข์เพราะความรักก็ให้วิงวอนต่อพระองค์ พระองค์จะช่วย

ณ กลางป่าหิมะวัน ฤษีกาละทรรศินพบต้นกุหลาบจึงขุดไปปลูกไว้ที่อาศรม เมื่อมัทนากลายเป็นมนุษย์ก็เลี้ยงดูรักใคร่เหมือนลูก ท้าวชัยเสนกษัตริย์แห่งเมืองหัสตินาปุระเสด็จไปล่าสัตว์ ได้พบนางมัทนาก็เกิดความรัก มัทนาก็มีใจเสน่หาต่อชัยเสนด้วยเช่นกัน ทั้งสองจึงสาบานรักต่อกัน และมัทนาไม่ต้องกลับไปเป็นกุหลาบอีก แต่เมื่อชัยเสนพามัทนาไปยังเมืองหัสตินาปุระของพระองค์ พระนางจัณฑีมเหสีของชัยเสนหึงหวงและแค้นใจมาก นางขอให้พระบิดาซึ่งเป็นพระราชาแคว้นมคธยกทัพมาตีหัสตินาปุระ จัณฑียังใช้ให้นางค่อมข้าหลวงทำกลอุบายว่า มัทนารักกับศุภางค์ทหารเอกของชัยเสน ชัยเสนหลงเชื่อจึงสั่งให้ประหารมัทนาและศุภางค์ แต่ต่อมาเมื่อชัยเสนรู้ว่ามัทนาและศุภางค์ไม่มีความผิดก็เสียใจมาก อำมาตย์เอกจึงทูลความจริงว่ายังมิได้สังหารนาง และศิษย์ของพระกาละทรรศินได้พานางกลับไปอยู่ในป่าหิมะวันแล้ว ส่วนศุภางค์ก็เป็นอิสระเช่นกัน และได้ออกต่อสู้กับข้าศึกจนตายอย่างทหารหาญ ชัยเสนจึงเดินทางไปรับนางมัทนา ขณะนั้นมัทนาทูลขอให้สุเทษณ์รับนางกลับไปสวรรค์ สุเทษณ์ขอให้นางรับรักตนก่อน แต่มัทนายังคงปฏิเสธ สุเทษณ์กริ้วจึงสาปให้มัทนาเป็นกุหลาบตลอดไป ชัยเสนมาถึงแต่ก็ไม่ทันการณ์ จึงได้แต่นำต้นกุหลาบกลับไปยังเมืองหัสตินาปุระ

ตอนที่เลือกมาให้เรียนนี้อยู่ในองค์ที่ ๑ เมื่อมายาวินทำพิธีสะกดพามัทนามาพบสุเทษณ์ไปจนจบองก์เมื่อสุเทษณ์สาปมัทนา

มัทนะพาธาเป็นเรื่องที่สมมุติว่าเป็นกำเนิดของต้นกุหลาบ มีการผูกเรื่องให้เกิดความขัดแย้งซึ่งเป็นปมปัญหาของเรื่อง กล่่าวคือ สุเทษณ์หลงรักมัทนา แต่มัทนาไม่รับรัก สุเทษณ์จึงกริ้ว มัทนาต้องลงมาเกิดในโลกมนุษย์เป็นการชดใช้โทษ เมื่อพบรักกับชัยเสน ความรักก็ไม่ราบรื่นเพราะมีอุปสรรคคือนางจันฑี มัทนาต้องถูกพรากไปจากชัยเสน และได้พบสุเทษณ์อีกครั้งหนึ่ง แต่มัทนาก็ยังไม่เปลี่ยนใจจากชัยเสนมารักสุเทษณ์ เรื่องจึงจบด้วยความสูญเสีย สุเทษณ์ไม่สมหวังในความรัก ชัยเสนสูญเสียคนรัก และมัทนาต้องเปลี่ยนสภาพมาเป็นเพียงดอกกุหลาบ

วันที่ : 3 พฤษภาคม 2551

ชื่อเรื่อง : ไม่มีเรื่องเรื่องสั้น :

ชื่อตอน (chapter) : “ไม่มีใครรักเรา แล้วมันสำคัญตรงไหน”

คนเรามักจะหาเรื่องทุกข์ให้ตัวเองได้เสมอ

ทั้งๆที่ชิวิตมันก็ไม่ได้แย่อะไรสักเท่าไรหร่

แต่เพราะความคิดของเราเองนี่แหละ

ที่ทำให้ตัวเองต้องรู้สึกหดหู่และหมดหวังลงโดยไร้เหตุผล

ความคิดที่ว่า…ไม่มีใครรักเรา

นี่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ทำให้คนเรารู้สึกแย่กับตัวเองได้

หลายคนมีข้อดีตรงที่เป็นคนฉลาดและมีเป้าหมายดีเยี่ยม

แต่ในขณะเดียวกันก็กลับมีข้อเสีย

ตรงที่การให้ความสำคัญกับเรื่องที่ไม่จำเป็นมากเกินไป

จริงอยู่…ที่ทุกคนล้วนโหยฆาต้องการตวามรัก

และความรักก็คือสิ่งจำเป็นสำหรับชีวิตเรา

แต่ลองคิดดูๆอีกทีว่า…

ความรักจากคนอื่นคือปัจจัยสำคัญ

ที่ทำให้ชีวิตเราดำเนินไปได้จริงหรือไม่

หรือแท้จริงแล้วสิ่งสำคัญกว่านั้นคือตัวเราเอง

การที่เราเกิดมาแล้วไม่ได้มีคนมากมายมารุมล้อมให้ความรัก

อาจถือเป็นความโชคไม่ดีอย่างหนึ่ง

แต่มันก็แค่นั้น ไม่เห็นจะสำคัญตรงไหน

ตราบใดที่เรายังเป็นคนที่แข็งแรงและมุ่งมั่น

เราก็ย่อมสามารถที่จะดูแลตัวเองและดำเนินชิวิตของเราเองได้

ทำในสิ่งที่ควรทำ คิดในสิ่งที่ควรคิด

ยอมรับในความเป็นจริงที่เกิดขึ้น

และจงอย่าลืมว่า…ชีวิตเราคือสิ่งสำคัญที่สุด

ไม่ว่าจะมีใครรักเราหรือว่าไม่มี

แต่ลมหายใจนี้เราก็ยังคงต้องใช้มันอย่างมีคุณค่า

เหมือนอย่างที่คนอื่นเขาทำกัน

‘แค่การไม่มีใครรัก มันไม่ใช่ปมด้อย

แม้คนอื่นเขาจะมีคนรักมากมายแค่ไหน

แต่ในที่สุดแล้ว…

ทุกคนก็ต้องต่อสู้เอาตัวรอด

ด้วยตัวของตัวเองไม่ต่างกันเลย’

Here are some suggestions for your first post.

1. You can find new ideas for what to blog about by reading the Daily Post.
2. Add PressThis to your browser. It creates a new blog post for you about any interesting  page you read on the web.
3. Make some changes to this page, and then hit preview on the right. You can always preview any post or edit it before you share it to the world.